Socjoterapia to świadoma działalność polegająca na operowaniu środkami psychologicznymi w celu udzielenia pomocy osobom cierpiącym lub poszukującym własnej drogi rozwoju społecznego, osobistego lub zawodowego. Zalicza się ją do procesów korekcyjnych o charakterze leczniczym, adresowanych do dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania, zaburzeniami emocjonalnymi lub innymi kłopotliwymi zachowaniami. Socjoterapia ma postać ustrukturalizowanych spotkań grupowych, które służą realizacji celów terapeutycznych, edukacyjnych i rozwojowych.

Nie oznacza to, iż zajęcia winny podążać drogą spotkań w zespole. W sytuacji adaptacji, alienacji, izolacji czy innych zjawisk zachodzących w grupie, szczególnie w początkowym okresie terapeutycznym trening winien opierać się na zajęciach indywidualnych, aż do stopniowanego włączania w zespół.

Również, w przypadku osób dorosłych praca socjoterapeutyczna nie musi opierać się od razu na terapii grupowej. Jednakże czynnikiem decydującym o przebiegu będzie rodzaj zaburzeń, przyczyny i aspekt określonych konsekwencji. Stąd, dla zrozumienia zjawisk środowiskowych, przez trening personalny aż do pracy w grupie realizuje się zadania terapeutyczne stojące przed klientem-pacjentem.

Proces interwencji socjoterapeutycznej może być spowodowany cierpieniem psychicznym dziecka, które ma kłopoty lub jego zachowanie powoduje wysokie straty jakie ponosi otoczenie społeczne.

Źródłami zmian są: doświadczenia korekcyjne i odreagowanie emocjonalne, doświadczenia kompensując deprywację - hamującą rozwój emocjonalny i społeczny, odreagowanie napięć emocjonalnych oraz uczenie się nowych umiejętności psychologicznych.

Stąd, skuteczną drogą przemian młodego człowieka jest praca z terapeutą zdrowotnym, wykształconym w zakresie socjoterapii i doświadczonym w pracy z młodzieżą.